سود طلافروشان مشخص ، سود تولیدکنندگان همچنان بلاتکلیف

امیر کشانی- سردبیر 

به گزارش پایگاه خبری جهان طلا ؛ در نشست بزرگ تولیدکنندگان طلا و جواهر تهران، با انتقاد از خلأ قانونی در حمایت از تولید تأکید شد: همان‌طور که سود ۷ درصدی ویترین‌دار مصوب و قابل پیگیری است، تولیدکننده نیز باید از سود مشخص و دارای ضمانت اجرایی برخوردار باشد؛ در غیر این صورت، تولید استاندارد به‌تدریج از بازار حذف خواهد شد.

زورویی وجود ندارد که تولید طلا را نجات دهد

ساناز نوروزی، تولیدکننده طلا و جواهر، در این نشست تأکید کرد: اگر تولیدکنندگان می‌خواهند صدای خود را به گوش تصمیم‌گیران برسانند و مشکلات تولید حل شود، باید حضور واقعی و مؤثر در جلسات و ساختارهای تصمیم‌گیری داشته باشند.

او گفت: دیگر «زورویی» (Zorro) وجود ندارد که تولید طلا را نجات دهد. نباید فقط اتحادیه را مسئول حل همه مشکلات بدانیم، بلکه لازم است تک‌تک ما در جلسات حاضر شویم، حق خود را مطالبه کنیم و درباره قوانین تحقیق کنیم تا بدانیم در چارچوب مقررات چگونه می‌توانیم مطالبه‌گری مؤثر داشته باشیم.

چرا رقابت با دبی ناممکن است؟

مرتضی اناری، تولیدکننده طلا، با انتقاد از هزینه بالای ریفاینری در ایران گفت: این هزینه‌ها باعث می‌شود تولید صرفه نداشته باشد. در حال حاضر تعویض طلای آب‌شده بین نیم تا یک درصد هزینه دارد و بانک مرکزی می‌تواند به جای ضرب سکه، طلای آب‌شده را بگیرد و شمش به تولیدکننده بدهد.

وی نبود قانون‌مندی و نظارت مؤثر را از عوامل اصلی مشکلات برشمرد و افزود: در دبی مصنوعات طلا با ۲.۵ تا ۳ درصد سود فروخته می‌شود، اما در ایران آب‌شده‌فروشان با ۱ تا ۲ درصد سود به خریداران خانگی کالا عرضه می‌کنند و با افزایش روزانه قیمت دلار، این معامله برای آنان سودآور است.

اناری تأکید کرد که نبود ابزار و امکانات روز دنیا و قیمت تمام‌شده بالای آنها، تراز رقابت را به ضرر تولیدکننده ایرانی سنگین کرده است.

عقب‌ماندگی بازار طلا از فضای دیجیتال مارکتینگ

احسان یاری، تولیدکننده طلا یکی از مهم‌ترین مشکلات را عدم انطباق با شرایط روز و بازاریابی دیجیتال دانست و گفت: عرضه مصنوعات هنوز با روش‌های سنتی و منسوخ مانند گذاشتن طلا داخل پلاستیک و بردن به بازار برای فروش انجام می‌شود.

او با اشاره به ترس‌های کاذب مالیاتی و بیمه‌ای افزود: کارگاه‌های زیرزمینی بدون کد استاندارد، پرونده مالیاتی یا بیمه، محصولات خود را با هزینه پایین عرضه می‌کنند و برخی بنکداران نیز به دلیل فی ارزان، از آنان خرید می‌کنند.

یاری اظهار داشت: تغییر باید از خودمان آغاز شود. از کوتاهی ماست که دیوار بلند مشکلات ایجاد شده و آب‌شده قابل حل است، اما نیازمند زمان و به‌کارگیری راهکارهای قانونی است.

وی تاکید کرد که نبود نوآوری در طراحی موجب شده همه تولیدکنندگان یک سبک مشابه کار کنند و ارتباط کارگروه طراحی اتحادیه با تولیدکنندگان عملاً قطع شود.

با تخریب تولید نمی‌توان جیب خود را پر کرد!

حجت رحیمی دیگر تولیدکننده طلا و جواهر خواستار حضور نماینده اتحادیه فروشندگان طلا و جواهر تهران در جلسات تولیدکنندگان شد تا درباره وضعیت نابسامان ناشی از رفتار برخی اعضا در شبکه‌های اجتماعی توضیح دهند.

وی گفت: استفاده برخی اعضای اتحادیه فروش از تریبون‌های مجانی فضای مجازی برای تخریب چهره تولید، زمینه نابودی زحمتکشان صنف را فراهم کرده است.

رحیمی افزود: در حال حاضر بیشترین استقبال از ویترین‌دارانی می‌شود که بی‌انصافی در اجرت دارند و مصنوعات را با اجرت ۲ درصد و سود ۷ درصد می‌فروشند.

اتحادیه طلای تهران باید پاسخگو باشد

در ادامه رحیمی بیان داشت: هزینه تولید بالاست و واحد تولیدی نمی‌تواند در کف بازار نقش‌آفرینی کند یا ایده تازه ارائه دهد، در حالی که واحدهای بدون هزینه و کپی‌کار با زیرقیمت کار می‌کنند و صنعت را دچار آشفتگی می‌سازند.

رحیمی گفت: هرچه بر سر تولید می‌آید ناشی از عدم نظارت است و اتحادیه طلا و جواهر تهران باید پاسخگوی مدیریت و نظارت بر اعضای خود باشد.

وی همچنین به سردرگمی نرخ‌های جدید و فشار بر بنکداران سنتی اشاره کرد و افزود: بنکدارانی که پیش‌تر مصنوعات را با اجرت ۱۰ تا ۱۵ درصد خریداری می‌کردند، اکنون مجبور به خرید کالا با اجرت ۲ درصد شده‌اند. چگونه می‌توان با نیم درصد اجرت، کار تولید انجام داد؟ مگر چه ترفندهایی به کار می‌رود که چنین هزینه‌ای اعلام می‌شود؟

چرا ضمانت اجرایی برای سود تولیدکننده وجود ندارد؟

دشتی، تولید کننده طلا و جواهر نیز در این نشست با بیان اینکه  همانطور که سود 7 درصد ویترین دار در اتحادیه تایید و تصویب شد و ویترین دار اجازه دارد 7 درصد سود بگیرد و اگر بیشتر از این میزان سود دریافت کند خطا کرده و اگر کمتر بگیرد میل شخصی خود بوده چرا ضمانت اجرایی وجود ندارد تولید کننده هم درصد سود مجاز و مشخص داشته باشد و کسی نتواند بازخواستش کند؟

وی در ادامه توضیح داد: واحد تولیدی چون طلا را پیش گرفته با سه درصد سود کار می‌فروشد و به طور مثال یک کیلو مصنوع طلا تولید و در صندوق نگه می‌دارد و یک دفعه به بازار می‌ریزد و دقیقاً ۶ روز بعد کپی نمونه کار تولید شده ما با دو درصد پایین‌تر در بازار است و همکار کپی‌کار من حتی نیم درصد کمتر از من نمی‌دهد که ۲.۵ درصد سود کرده باشد، با ۲.۵ درصد اجرت می‌دهد که فقط نیم درصد سود کرده باشد، در نتیجه این شرایط، مصنوعات تولیدی من فقط یک ماه در بازار دوام دارد.

نبود نیروی بازدارنده در صنف طلا

دشتی تصریح کرد: بنابراین باید در حوزه تولید طلا، حتما برند سازی شود و نیروی بازدارنده ای در مورد تخلفات باشد چرا که بر خلاف اینکه در تمام کشور تخلفات توسط نیروی انتظامی و قوه قضاییه پیگیری می شود ولی در صنف طلا و جواهر هیچ نیروی بازدارنده و اجرایی وجود ندارد و در مورد شکایت از تخلفات، باید به اتحادیه شکایت کرد و اتحادیه جلسه بگذارد و سازش شود و مسئله رفع و رجوع گردد که این رویه ناکارآمد است.

وی با بیان اینکه حتما باید قانونی در مورد تعیین درصد سود تولیدکنندگان  مصوب شود و تخلفات پیگیری شود و متخلفان بزرگ معرفی شوند ادامه داد: با توجه به درج کد استاندارد روی مصنوعات طلا اتحادیه می تواند ببیند کدام واحد تولیدی با یک دهم و دو دهم درصد به بنکداران کار می فروشد و چگونه این مصنوعات را تولید می کند.